Selecteer een pagina

Hoe kom ik de winter door:

Veldrijden op de crosser!

Veldrijden (ook wel cyclocross genoemd) is een vorm van wielersport die in het winterseizoen bedreven wordt op een grotendeels onverhard parcours. Deze sport is vooral in Vlaanderen zeer populair. Als veldrijder leg je het afgebakende parcours zo snel mogelijk af. In tegenstelling tot het wielrennen zijn grote delen van het parcours niet verhard en rijden de renners door bossen, over velden, sloten en zandwegen. Het is soms nodig de fiets op de schouders te nemen en ermee te lopen, bijvoorbeeld bij te modderige stukken of obstakels. De competitie vindt meestal in de wintermaanden plaats. Een wedstrijd bij de professionals duurt een uur. Bij wereldbekerwedstrijden wordt er één ronde extra gereden.

Veldrijden bij de profs

Vooral in Vlaanderen is veldrijden populair. Het gewest kent dan ook vele kampioenen, zoals Sven Nys, Bart Wellens, Niels Albert, Klaas Vantornout en Kevin Pauwels. Ook in Noord-Brabant is de sport geliefd. In het verleden werd het Belgische veldrijden aangevoerd door renners als de broers Roger en Eric de Vlaeminck, Albert Van Damme, Roland Liboton, Paul Herygers, Danny De Bie en Erwin Vervecken . De Belgische veldrijders hebben altijd veel concurrentie ondervonden van de Nederlandse veldrijders zoals Hennie Stamsnijder, Adrie van der Poel, Henk Baars, Richard Groenendaal, en vandaag de dag van vooral Lars van der Haar en het aanstormende talent Matthieu van der Poel (zoon van Adrie), na het stoppen van Gerben de Knegt en het overschakelen naar het wegwielrennen door Lars Boom. Naast Belgen en Nederlanders spelen of speelden onder meer Tsjechen (Zdeněk Štybar) en in mindere mate Italianen (Enrico Franzoi), Zwitsers (Julien Taramarcaz), Fransen (Francis Mourey), Duitsers (Philipp Walsleben) een rol van betekenis in het internationale veldrijden.

Voordelen:

– Snelle sport
– Geschikt voor elk weertype
– Lekker buiten

Nadelen:

– Gevaarlijk
– Weinig afgezette parcoursen
– Je moet af en toe lopen

Materiaal