Deense hoogmis in Vlaanderen.

door | apr 4, 2021 | Wielercolumn Ab | 0 Reacties

Tijdens het paasontbijt pakte ik de start van de 105e Ronde van Vlaanderen mee. Om klokslag 10u werd in Antwerpen het startschot gegeven. Terwijl ik de vierde plak Paascake achter mijn kiezen duwde werden de renners weggeschoten in Antwerpen voor 254 kilometer waarin negentien (kasseien) hellingen. 

De fenomenale vorige editie weet ik nog als de dag van gisteren. MVDP won in een machtige sprint nipt voor zijn aartsrivaal Wout van Aert. Beide wielerhelden hebben al een paar mooie overwinningen op hun naam dit jaar. MVDP won op magistrale wijze de Strade Bianche en twee etappes in Tirreno-Adriatico. Wout van Aert maakte ook indruk in Tirreno-Adriatico en in Gent-Wevelgem. 
De poort naar de finale was zoals altijd op de Oude Kwaremont met een max stijgingspercentage van 11,6%. Hier werd gas gegeven door de mannen van Deceuninck-Quickstep en MVDP. Het was koers. Op de daaropvolgende Paterberg gaan de Deen Asgreen en MVDP er voor de eerste keer vandoor. Van Aert moest een gaatje laten. Echter voor de Koppenberg – max 22% – komt alles weer samen. Op de daarop volgende hellingen hetzelfde scenario. Asgreen en MVDP rijden weg en in de afdaling komt de rest terug. Echter op de Oude Kwaremont blijven ze weg na een versnelling van MVDP. Ook van Aert moet passen. Samen rijden ze over de Paterberg richting de finish. Kat in het bakkie zou je zeggen voor MVDP. Maar na 254 kilometer is dat niet zo evident. Asgreen verslaat MVDP in een sprint-a-deux en wint verrassend de Vlaamse hoogmis. MVDP blijft ontgoocheld achter. De taaiste heeft gewonnen vandaag. Gelukkig won veterane Annemiek van Vleuten, tien jaar na haar eerste succes in de ronde, de hoogmis voor een tweede keer. Op de laatste beklimming van de dag, de Paterberg, kon niemand haar wiel houden. 
MVDP zet zijn zinnen vanaf vandaag – nou morgen dan – op het mountainbiken. Het houdt hem in ieder geval scherp op zoek naar goud op de Olympische Spelen in Tokyo. 
Ab+

Meer columns van Ab

Vocsnor

Vocsnor

In de derde week van de Tour had ik twee vragen. 1. Sloopt Visma alsnog Pogi? 2. Komt Mathieu van der Poel eindelijk uit zijn kot? De 17e was een krankzinnige etappe. Waaiers, ontsnappingen, ploegentactiek en spierballen rollen. Dit duurde de gehele etappe richting de...

La suprématie Pogacar

La suprématie Pogacar

Ik had me na twee uurtjes knallen op de Parijs-fiets (Cube raceframe met dikke 29 inch banden) opgesloten in mijn mancave.  Ik trapte net geen 7 watt per kilo, maar toch op zijn minst 6,5. Binnen handbereik gelletjes, ketonen drankjes, gummi beertjes ...

Gravelfeestje in de Tour

Gravelfeestje in de Tour

Waar we als wielerliefhebber al weken - zo niet maanden - naar uit hadden gekeken was etappe 9, een heuse gravelrit. De vrouwen deden het vorig jaar al in de Tour, nu was het de beurt aan de mannen.  Vooraf weerspiegelingen van de wielerwereld of zo’n gravelrit...

Sir Mark Cavendish

Sir Mark Cavendish

Eindelijk boekte Cavendish zijn 35e Tourzege. Daarmee werd hij alleen recordhouder van het aantal Tourzeges. In 2008 pakte hij zijn eerste Tourzege. 16 jaar later (!) - vele hadden hun fiets al lang aan de wilgen gehangen - pakt hij het record van GOAT Eddy Merckx....

Tour de France Vorentscheidung?

Tour de France Vorentscheidung?

De vierde etappe was, na La Grande Partenza in Italië, een kans van UAE om Vingegaard op het rooster te leggen. In Toscane kraakte de Deen niet, ondanks de dappere poging van Pogacar op de beklimming van de San Luca. De etappe was de eerste bergetappe waar onder...

Italiaanse Tour de France

Italiaanse Tour de France

De stad Florence had dik betaald om de Le Grand Départ van de Tour te mogen organiseren. De stad kleurde geel, maar niet te geel. Het blijft natuurlijk wel een Franse koers, geen Italiaanse. Ze hadden wel hun best gedaan in Florence, het oude hoofdkwartier van de...