Het Puntje

door | aug 9, 2022 | Wielercolumn Ab | 0 Reacties

De eerste etappe was naar Het Puntje in Wassenaar.  Het duel werd beslist in een millimetersprint. Ab+ wist met een machtige jump zijn voorwiel net voor Ing over de meet te trekken. Het naaktstrand hier is nooit ver weg. Een opa – omgeven op het terras door vrienden en kleinkinderen – stond op van zijn stoel, trok zijn zwembroek uit, schudde het zand van zijn zaakie, haalde een handdoek door zijn bilnaad en trok een droge onderbroek aan. Blijkbaar de gewoonste zaak van de wereld want niemand van het gezelschap keek op of om.

Het Puntje – heet het eigenlijk zo? – is een no-nonsense strandtent aan het strand richting Scheveningen. Prachtig, maar je moet wel geduld hebben. De self-service – al voor corona – blijft voor mij een showstopper. Ing zweert daarentegen bij het mooie puntje. Heb je net een stukje gefietst, wil je een bakkie, moet je eerst minimaal een kwartier in de rij staan voordat je een mooi plekje op het terras met je voetjes in het zand kan uitzoeken. En heb je eindelijk een bakkie met wat lekkers gescoord word je door een kudde honden lastig gevallen die het gemunt hebben op je worteltaart. Je wordt wel gedwongen te onthaasten. In de vakantie kan dat nooit kwaad.

De tweede etappe – het Puntje naar Kijkduin – was een etappe voor de vluchters. Ing was al vroeg in de etappe ervandoor gegaan om in Kijkduin een frisse duik te nemen. Ab+ had het nakijken en zocht een goede lunchplek in het opgeleukte Kijkduin. Te leuk wat ons betreft en even verderop vonden we richting Monster Beachclub Birds. Het broodje kippendijen en Italiaanse tosti (?!) zorgde voor de broodnodige energie om de laatste etappe naar 's-Gravenzande – of all places – nog alles te geven. Daar hadden we onze eerste date met 'Vrienden op de fiets', een luxe chalet op een 'woonwagenkamp' inclusief volle ijskast voor een habbekrats. Ik kwam als eerste over de finish in 's-Gravenzande. Ing was een goede tweede. Hier in het Westland is het boerenprotest tegen het stikstofbeleid springlevend. Aan iedere lantaarnpaal of megakas een omgekeerde Nederlandse vlag om de bevolking te intimideren. Ik voelde voor het eerst de kloof tussen de stad en het platteland. Ik was dan ook op mijn hoede bij iedere trekker die langs scheurde. Voor je het weet heb je stront aan de knikker. Dat belooft overigens niet veel goeds wanneer stad en platteland elkaar ontmoeten op het strand zodra metrolijn Rotterdam – Hoek van Holland later dit jaar wordt geopend.

Na bliksem bezoeken aan het Keringshuis – mega waterkering – en het strand in Hoek van Holland vertrokken we weer op de fiets naar het vrije Westen.

Ab+

Meer columns van Ab

Giro di Pogi IV

Giro di Pogi IV

Pogacar kon alleen maar verliezen in de Giro 2024. Hij ging immers als de grote favoriet van start in Turijn. De Sloveen maakte het meer dan waar. Niemand stond op de foto. In de GC pakt hij net geen 10 minuten (!) op zijn concurrenten. Zijn overstap naar een nieuwe...

Giro di Pogi III

Giro di Pogi III

Halverwege de tweede week werd er gesprint in het Adriatische kustplaatsje Francavilla del Mare. Op het biljartlaken vlakke parcours was Jonathan Milan voor de tweede keer in deze Giro de snelste. Ook de 13e etappe naar Cento in regio Emilia-Romagna won de Italiaanse...

Giro di Pogi II

Giro di Pogi II

Donderdag 9 mei stond een Mini-Strade Bianche op het programma met drie ‘steratti’ stroken in de laatste 50 kilometer. Op de beklimming naar het prachtige Toscaanse stadje Volterra - in ver verleden ook opgefietst - ontstaat een kopgroep met o.a. Groves (!),...

Giro di Pogi

Giro di Pogi

Wat hebben we genoten van het wielervoorjaar. De lange magistrale solo's van MVDP en Pogacar, maar ook het gemis aan duels tussen favorieten en de vele nare valpartijen. Ook in de eerste grote ronde, de Giro d'Italia, geen topduel tussen de favorieten. Want geen Remco...

Feestje op La Redoute

Feestje op La Redoute

Op mijn 58e verjaardag, 21 april, trakteerde ik mezelf op een wielerfeestje. Ik ben niet zo van verjaardagen, zeker mijn eigen niet. Na de plichtplegingen thuis - klein taartje en alleraardigst boekje met Oosterse wijsheden - nam ik al vroeg de benen. Ik gooide mijn...

Jip en Mathieu

Jip en Mathieu

Voordat ik superheld MVDP op de betonnen wielerbaan in Roubaix als eerste zou zien finishen moest ik eerst zelf aan de bak. Jip van den Bos - cycling babe - herself had mij uitgenodigd om op Super Cycling Sunday mijn indrukwekkende wattages te laten zien op de...