La Primavera!

door | mrt 17, 2024 | Nieuws, Wielercolumn Ab | 0 Reacties

La Primavera. Waarschijnlijk het mooiste woord uit de Italiaanse vocabulaire. Het voorjaar is voor iedereen een kans – mocht dat nodig zijn – om opnieuw te beginnen. In de wielerwereld is het de dag van het eerste monument.

Het was ook echt lente in omgeving Leiden, 16e maart 2024. Eindelijk. Na een winter van niks had het voor mijn gevoel drie maanden onophoudelijk geregend. Maar in de week van de traditionele openingsklassieker, de Joop Zoetemelk Classic, steeg het kwik naar dubbele cijfers. Maar ondanks de lente-achtige temperaturen had ik mijn Specialized beenstukken aangetrokken voor de 100 kilometer tocht. Mijn ongeschoren benen zijn namelijk verre van gesoigneerd. Mijn old school Specialized Allez Elite had met nieuwe carbon velgjes een upgrade gehad en was daar zichtbaar happy mee.


Binnen no time had ik – kopman en redacteur Ab+ – en mijn knechten zestig kilometer op de teller. Mijn rechterkant voelde een stuk beter aan dan van de week toen het twijfelachtig was of ik überhaupt zou starten. Een dansfeestje vorige week en een bezoek aan de Whispering Sons hadden hun tol geëist. Meesterknecht Pieter zat op hoogtestage in de Franse Alpen dus moest dit jaar helaas verstek laten gaan. Maar knechten Timo en Hans namen zijn rol naadloos over. Knecht Marco was na aanhoudende perikelen blij ook van de partij te zijn. Door superknechten Timo en Hans werd ik lekker uit de vuile wind gehouden. Bij zijwind was mijn positionering in de vele waaiers goed om niet teveel energie te verspillen. We draaiden lekker, groepje voor groepje werd door ons opgeslokt. Maar 10 kilometer voor de meet moest ik er af. Daarvoor zat ik al 5 kilometer lang aan het elastiek. Maar op karakter kwam ik drie terug door een gat met mijn neus vol in de wind te dichten. Maar uiteindelijk moest ik toch de kopgroep laten gaan. Mijn knechten waren teleurgesteld maar wisten ook dat hun kopman nog in opbouw zat naar de andere voorjaarsklassiekers. Redacteur Frank vloog over de Groene Hart-wegen en reed met twee vingers in de neus 150 kilometer.

Door mijn vroege aftocht was ik ruimschoots op tijd om La Primavera te zien. Zou Mathieu van der Poel net als vorig jaar weer kunnen winnen?

Alleen de laatste 30 kilometer van het eerste monument in het jaar, Milaan Sanremo, is overigens interessant. De eerste 170 kilometer zijn doorgaans slaapverwekkend. Maar met bijna 290 kilometer is het eerste monument van het wielerseizoen allesbehalve een makkie. Na mijn beautysleep begon de finale met de beklimming van de Cipressa – na 270 kilometer – pas echt. Maar het verschil werd niet gemaakt op deze voorlaatste beklimming. Mede doordat de organisatie bij UAE zoek was.

Op de laatste beklimming, de Poggio – 3,6 kilometer à 3,9% – knalden de favorieten wel naar boven onder aanvoering van Wellens van UAE. Pogacar opende het bal met een splijtende demarrage achter de rug van de Belg. Wereldkampioen Mathieu van der Poel zat direkt op zijn wiel. De rest moest passen maar kwam even later toch terug toen Mathieu niet vol door reed met Poga. Net voor de duizelingwekkende afdaling van de Poggio ging Poga nog een keer, maar werd door MVDP met twee vingers in de neus weer bijgehaald. MVDP werkte vervolgens niet mee in de wetenschap dat ploeggenoot Philipsen in de achtervolgende groep niet ver weg zat. Alles kwam onderaan de Poggio met nog 4 kilometer te gaan bij elkaar. Deze favorietengroep knalden de Via Roma in Sanremo op. Mohoric probeerde het nog met een ontsnapping maar werd door MVDP zelf tot de orde geroepen. Het werd een sprint. Pedersen , Matthews, MVDP of Philipsen? Philipsen wist met een allerlaatste jump vlak voor de meet Matthews te kloppen in een millimetersprint. Poga werd derde. Welke wereldkampioen cijfert zichzelf weg? Dat doen alleen de allergrootsten.

Ab+

Meer columns van Ab

Vocsnor

Vocsnor

In de derde week van de Tour had ik twee vragen. 1. Sloopt Visma alsnog Pogi? 2. Komt Mathieu van der Poel eindelijk uit zijn kot? De 17e was een krankzinnige etappe. Waaiers, ontsnappingen, ploegentactiek en spierballen rollen. Dit duurde de gehele etappe richting de...

La suprématie Pogacar

La suprématie Pogacar

Ik had me na twee uurtjes knallen op de Parijs-fiets (Cube raceframe met dikke 29 inch banden) opgesloten in mijn mancave.  Ik trapte net geen 7 watt per kilo, maar toch op zijn minst 6,5. Binnen handbereik gelletjes, ketonen drankjes, gummi beertjes ...

Gravelfeestje in de Tour

Gravelfeestje in de Tour

Waar we als wielerliefhebber al weken - zo niet maanden - naar uit hadden gekeken was etappe 9, een heuse gravelrit. De vrouwen deden het vorig jaar al in de Tour, nu was het de beurt aan de mannen.  Vooraf weerspiegelingen van de wielerwereld of zo’n gravelrit...

Sir Mark Cavendish

Sir Mark Cavendish

Eindelijk boekte Cavendish zijn 35e Tourzege. Daarmee werd hij alleen recordhouder van het aantal Tourzeges. In 2008 pakte hij zijn eerste Tourzege. 16 jaar later (!) - vele hadden hun fiets al lang aan de wilgen gehangen - pakt hij het record van GOAT Eddy Merckx....

Tour de France Vorentscheidung?

Tour de France Vorentscheidung?

De vierde etappe was, na La Grande Partenza in Italië, een kans van UAE om Vingegaard op het rooster te leggen. In Toscane kraakte de Deen niet, ondanks de dappere poging van Pogacar op de beklimming van de San Luca. De etappe was de eerste bergetappe waar onder...

Italiaanse Tour de France

Italiaanse Tour de France

De stad Florence had dik betaald om de Le Grand Départ van de Tour te mogen organiseren. De stad kleurde geel, maar niet te geel. Het blijft natuurlijk wel een Franse koers, geen Italiaanse. Ze hadden wel hun best gedaan in Florence, het oude hoofdkwartier van de...